Brief aan de hemel 2015

Hallo broertje, Ik was je niet vergeten hoor, afgelopen zaterdag. Ik was aan doen wat ik je beloofd had. Verder gaan met mijn leven. Genieten, samen met lieve vrienden. Ik heb wel aan je gedacht hoor. Maar, dat is niks nieuws. Dat doe ik elke dag. En ja, in deze tijd van het jaar nét ietsjes meer. Maar dat gaat voor mij niet meer gepaard met een datum. Een gedachte die ik momenteel niet uit mijn hoofd kan zetten, is dat de dag waarop je langer weg bent, dan dat je hier (lijfelijk) bent geweest, steeds dichter bij komt. Hoe vreemd is dat? En hoe vreemd is het, dat ik het uitreken. Tussen 14 december 1982 en 19 september 2000 zitten: 6.489 dagen. Dat is 927 weken. Dat is 213,17 maanden. Dat is 17,77 jaar. 6.489 dagen, 927 weken,213,23 maanden, 17,77 jaar na 19 september 2000 is op 26 juni 2018. Dat is nog echt ver! Maar ook zo dichtbij. En dan? Ik weet het wel hoor, wat er gaat gebeuren op 26 juni 2018. Helemaal niks. Zo ook niet op 27 juni 2018. Je bent voor eeuwig, altijd, ontelbaar, tot in het einde der dagen in mijn gedachten. Daar kan een datum niks aan veranderen. Voor vandaag, in het heden is het 15 jaar. 15 jaar zonder jou. Bedankt voor de 17,77 prachtige jaren. Ik mis je. Lieve Inge Wijnja-Bruijnaers, Anton Vandermeer, Michel Zewald, Rob (Wilma, zonder facebook) en Jan (zonder Facebook) bedankt dat ik met jullie zaterdag een fijne dag mocht doormaken. Dat ik afgelopen zaterdag gewoon door kon gaan met leven, zoals Alberto dat wilde. Dat ik zaterdag met jullie heb mogen proosten op de gezelligheid, heb mogen proosten op het leven. Alberto 19-09-2000 - 19-09-2015